Ministerstwo Finansów opublikowało założenia do projektu ustawy nowelizującej przepisy o CIT i PIT. Jego zakres jest szeroki i dotyczy bardzo różnych zagadnień. Chociaż zapowiadane zmiany w znacznym zakresie dotyczą kwestii niszowych, niektóre z nich mogą mieć istotne czy wręcz krytyczne znaczenie dla wybranych grup podatników.
Od 2022 r., kiedy CIT estoński w związku ze zmianami przepisów znacznie zyskał na popularności, pojawiają się liczne interpretacje organów podatkowych, w których sprzedaż wierzytelności własnych kwalifikowana jest do tzw. przychodów pasywnych. Przyjęcie takiej wykładni może stanowić poważny problem dla przedsiębiorstw, które wykorzystują faktoring i jednocześnie korzystają z ryczałtu od dochodów spółek lub planują wybór tej formy opodatkowania.
Praktyka interpretacyjna dotycząca prywatnego użytku samochodów na CIT estońskim nadal się nie wykształciła, mimo że ostatnia większa nowelizacja przepisów dotyczących tej formy opodatkowania weszła w życie 1 stycznia 2023 r. Duża część podatników, również tych, którzy użytkują firmowe pojazdy na podstawie zawartych umów leasingu, godzi się z tym, że prywatny użytek powoduje wystąpienie opodatkowania. Czy jest to podejście słuszne i znajdujące oparcie w obecnych regulacjach?
W ostatnich tygodniach w mediach tradycyjnych i społecznościowych można było natrafić na informację o tym, że jednemu z podatników urząd skarbowy zakwestionował prawo do stosowania estońskiego CIT, wzywając go jednocześnie do złożenia CIT-8. Przyczyną, na którą powołał się organ, było posiadanie przez wspólników tejże spółki udziałów w innych spółkach. Czy wielu podatników stosujących estoński CIT powinno mieć w związku z tym powody do obaw?
Mimo upływu czasu od nowelizacji przepisów dotyczących estońskiego CIT, która nastąpiła 1 stycznia 2023 r., nie wykształciła się istotna (albo nawet żadna) praktyka interpretacyjna dotycząca prywatnego użytku samochodów na CIT estońskim. Wydaje się, że obecnie powszechne stało się założenie, że w takiej sytuacji podatek jest należny. Czy jednak to podejście jest słuszne i znajduje oparcie w obecnych regulacjach?
Przy przejściu na estoński CIT, oprócz spełnienia szeregu warunków, podatnik musi również złożyć zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem (ZAW-RD). Mogłoby się wydawać, że to zwykła formalność, jednak ubiegłoroczna interpretacja Dyrektora KIS oraz wyrok WSA w Warszawie zburzyły spokój podatników. Na szczęście z pomocą przyszedł Minister Finansów i wydał w tej sprawie interpretację ogólną.
Wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek uzależniony jest od spełnienia szeregu warunków, dotyczących m.in. źródeł osiąganych przychodów, poziomu zatrudnienia, struktury organizacyjno-właścicielskiej. Swoistą „kropką nad i” jest złożenie zawiadomienia ZAW-RD. Mogłoby się wydawać, że to wyłącznie czynność techniczna, ale – jak wynika z interpretacji Dyrektora KIS i wyroku WSA w Warszawie – nieprawidłowe dopełnienie tego obowiązku może wywoływać dalece idące konsekwencje. Ale czy na pewno?
Dyrektor KIS, a w ślad za nim również WSA w Warszawie, uznał, że rozliczenie transakcji sprzedaży nieruchomości zawartej z podmiotem powiązanym z zastosowaniem kredytu kupieckiego, którego dokonał podatnik na estońskim CIT, powoduje powstanie dochodu z tytułu tzw. ukrytych zysków. Choć transakcja miała charakter incydentalny i nie miała w pełni rynkowego charakteru, to niewykluczone, że odnosząca się do niej interpretacja przyczyni się do kwestionowania przez organy podatkowe także innych form finansowania między podmiotami powiązanymi na estońskim CIT, np. leasingu.
Dyrektor KIS wydał interpretację, zgodnie z którą spółka opodatkowana estońskim CIT, płacąca na bieżąco podatek z tytułu tzw. ukrytych zysków od wydatków związanych z samochodami używanymi w sposób mieszany, nie ma obowiązku rozpoznać przychodu na gruncie PIT u wspólników. Nie należy wyciągać z niej jednak pochopnych wniosków. Wnioskodawca nieprawidłowo sformułował bowiem pytanie, a organ w zawoalowany sposób zasugerował, że korzystanie przez wspólnika z majątku spółki stanowi jego przychód.
Niższy poziom komplikacji prowadzenia księgowości (oparcie o zasady rachunkowości, bez odrębnej księgowości podatkowej) oraz przede wszystkim niższe efektywne opodatkowanie przyczyniają się do wzrostu zainteresowania estońskim CIT. Jednak dyskusyjna pozostaje kwestia, która na pierwszy rzut oka wydaje się pryncypialna – jak należy obliczać podatek na estońskim CIT, a w konsekwencji jaka jest jego wysokość? Stanowisko fiskusa w tym zakresie było zróżnicowane, jednak podatnicy doczekali się wyroków sądów administracyjnych. Niestety – niekorzystnych.