Umowę, po zawarciu której strony nie wystawiły faktury, można uznać za fakturę, w przypadku gdy zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do tego, by organ podatkowy państwa członkowskiego mógł ustalić, czy materialne przesłanki prawa do odliczenia podatku VAT zostały w danym wypadku spełnione. Tak wynika z wyroku TSUE w sprawie C-235/21 Raiffeisen Leasing.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał pierwszy wyrok dotyczący rozliczania wydatków dotyczących samochodów wykorzystywanych przez spółki na estońskim CIT. I choć orzeczenie jest korzystne, to w związku z nadchodzącą zmianą przepisów będzie ono mieć znaczenie głównie historyczne.
WSA w Warszawie orzekł, że w przypadku cesji wierzytelności nie dochodzi do realizacji usługi, która podlegałaby VAT. Sąd uchylił tym samym interpretację Dyrektora KIS, nie zgadzając się w kwestii istnienia wynagrodzenia za dokonywane świadczenie, a także co do tego, że sprzedawana wierzytelność nie ma – jak twierdził fiskus – charakteru „trudnej”. Wyrok dotyczył co prawda cesji z tytułu szkód komunikacyjnych, ale ma on znaczenie również dla podobnych transakcji dokonywanych przez firmy leasingowe. Orzecznictwo w tym obszarze nie jest jednak jednolite, a część wyroków wskazuje na to, że jeśli cesja nie jest opodatkowana VAT, podlega opodatkowaniu PCC.
WSA w Warszawie wskazał, że choć to na dokonującym WDT spoczywa obowiązek udowodnienia, że towary będące przedmiotem transakcji zostały przemieszczone pomiędzy państwami członkowskimi oraz że zostały dostarczone do nabywcy, to organy podatkowe nie są uprawnione do kwestionowania prawa do zastosowania przez podatnika stawki 0% VAT bez wskazania, jakich elementów należytej staranności nie dopełnił. Orzeczenie wydane dla jednego z Klientów Kancelarii Gekko Taxens może przyczynić się do ograniczenia stosowania takich praktyk przez fiskusa.
Część planowanych zmian w obszarze podatku od towarów i usług jest procedowanych w ramach pakietu VAT e-commerce. Obecnie ustawa została rozpatrzona przez Senat i oczekuje na przekazanie jej do podpisu Prezydenta. Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2024 r. i będą dotyczyć głównie dostawców usług płatniczych.
Podatnicy, którzy poza działalnością opodatkowaną wykonują jednocześnie czynności zwolnione z VAT lub takie, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu, nie mają prawa do odliczania VAT od zakupów w pełnej wysokości, a jedynie w części. W ramach pakietu SLIM VAT 3 przewidziano zmiany w sposobie takiego częściowego odliczania VAT naliczonego. Część z nich obowiązywać będzie w stosunku do rozliczeń za rok 2022.
Pakiet SLIM VAT 3 ma wprowadzić kilka uproszczeń w obszarze ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wprowadzane zmiany będą istotne dla podatników, którzy wykorzystują kasy rejestrujące online (w tym wirtualne), oraz tych, którzy korzystają ze zwolnienia z VAT (podmiotowego i przedmiotowego).
Pakiet SLIM VAT 3 przewiduje wprowadzenie bloku zmian obejmujących wiążące informacje stawkowe (WIS), wiążące informacje akcyzowe (WIA), wiążące informacje taryfowe (WIT) i wiążące informacje o pochodzeniu (WIP). Nowe regulacje, dotyczące m.in. WIS, mają zacząć obowiązywać 1 kwietnia 2023 r., ale projektowany przepis przejściowy przewiduje, że nowelizowane (zdaniem Ministerstwa Finansów – doprecyzowywane) regulacje będą miały zastosowanie także do informacji wydanych w oparciu o obowiązujące, korzystniejsze dla wnioskodawców przepisy.
Nowelizacja ma wprowadzić zwolnienie z VAT dla usług zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi z siedzibą w innych państwach członkowskich oraz zliberalizować warunki stosowania zwolnienia z VAT dla importu samochodów osobowych i innych pojazdów przeznaczonych do użytku m.in. przez zagraniczny personel dyplomatyczny.
Zmiany wprowadzane w ramach Pakietu SLIM VAT 3 będą dotyczyły mechanizmu podzielonej płatności oraz rachunku VAT. W szczególności nowelizacja będzie istotna dla podmiotów uczestniczących w faktoringu oraz podmiotów, które planują stworzyć grupę VAT. Zmiany mają zacząć obowiązywać 1 stycznia 2023 r.